wtorek, 5 lutego 2008

[...]

Dzisiejszy dzień był bardzo długi, dopiero wszedłem do domu. [...] Ciągle brakuje mi słów po angielsku, ale jakoś dajemy radę. Szkoda, że nie uczymy się angielskiego od czwartego roku życia jak to jest w Szwecji. Bardzo to ułatwia komunikację z obcokrajowcami. W Szwecji każdy mówi po angielsku, bez względu na to kim jest i jaki zawód wykonuje. Praktyczne.

Prosto z firmy pojechaliśmy do centrum miasta [...] na kolację [...]

Lubię jeździć metrem, a dziś znowu miałem okazję. Metrem i dwoma tramwajami – jakieś remonty, objazdy itd. są, więc musiałem się przesiadać. Oglądałem miasto po drodze i muszę przyznać, że wysokie, nowoczesne, rozświetlone budynki w ścisłym centrum wyglądają imponująco. Jak na polskie miasto, to architektura z rozmachem.

poniedziałek, 4 lutego 2008

okolica

Wczoraj zasnąłem od razu i spało mi się bardzo dobrze, bo pościel pachniała jeszcze ostatnim mieszkaniem. Reszta zapachów jest tu jeszcze obca. Dziś po pracy walczyłem z aromatami w łazience, bo wydaje mi się, że to jest właśnie klucz do sukcesu. Kawałek po kawałku dopasuję to mieszkanie do siebie i będę mógł wreszcie zaprosić gości! :)

Mieszkam na blokowisku. Blokowisko jest dość stare i mieszkają tu różni ludzie. Niektórzy palą najtańsze papierosy i popijają niedrogim winem. Nawet w windzie (całkiem niezłej – firmy OTIS) była purpurowa, intensywnie pachnąca siarkowa kałuża. Klatka schodowa jest kiepsko wentylowana, bo naturalną wentylację zlikwidowano wymieniając okna na plastikowe. Na schodach jest po prostu duszno. Niewątpliwie dodaje to egzotyki do tej okolicy jak z „Czterdziestolatka” albo „Alternatywy 4”. Z okna i balkonu jest widok jak w „Dniu świra” – rozświetlone mieszkania dziesięciopiętrowców, a w nich ludzi jak w ulu. Blok, w którym mieszkam jest tuż przy głównej trasie wylotowej z miasta. Po drugiej stronie ulicy jest m.in. przystanek autobusowy i tramwajowy, a za nimi cmentarz żołnierzy włoskich. A jeszcze dalej dużo terenów zielonych, które na pewno będą ciekawym miejscem do spacerowania na wiosnę. Dalej jest rzeka, a za nią druga część miasta, ta z której ciężko dojechać do pracy, bo mosty, których jest kilka, są typowym wąskim gardłem na trasie. Pierwszą radą jaką otrzymałem [...] było szukać mieszkania po tej samej stronie rzeki co siedziba firmy.

Na razie nie mam w mieszkaniu podłączenia do internetu, ale chcę to zmienić, żeby móc zainstalować skype`a i trochę za jego pomocą porozmawiać. Albo chociaż przez gg, którego niestety nie możemy mieć w pracy. [...]

niedziela, 3 lutego 2008

mieszkanie

Dziś rano, zaraz po śniadaniu opuściliśmy gościnne mieszkanie na Wybickiego i wyładowanym po sam dach fiaciskiem wyruszyliśmy w drogę powrotną z naszego weekendowego wypadu. Pogoda była wspaniała, dzięki czemu do celu dotarliśmy szybciej niż się spodziewaliśmy. Na autostradzie padł nowy rekord prędkości czerwonego fiaciska – 152 km/h, no i generalnie samochód sprawił się doskonale. Aldonka zdążyła na swojego busa bez problemu, mieliśmy nawet trochę czasu na wspólne jedzenie i – pobieżne wprawdzie, ale zawsze – obejrzenie Złotych Tarasów koło Dworca Centralnego.

Po wypakowaniu samochodu zabrałem się za doprowadzanie do porządku wynajętego mieszkania. Kawalerka jest mała i urządzona zupełnie nie po mojemu, ale wierzę, że szybko uda mi się ją trochę przerobić, tak by czuć się tu u siebie. Trochę dokucza mi brak umywalki w łazience, ale da się z tym żyć. Najważniejsze, że nie muszę już spać w hotelu, bo po miesiącu tam spędzonym wiem już, że to wcale nie jest takie fajne. Chociaż jedzenie było znakomite ;) no i pasowało mi, że nie muszę sam robić śniadania. Chociaż z drugiej strony nie mogę się doczekać gotowania w swojej kuchni. Dziś dopiero zacząłem porządki w mieszkaniu, a i tak niepostrzeżenie zrobiło się późno i czas się kłaść, bo jutro do pracy. Czeka nas dużo roboty, a pojutrze przyjeżdżają Szwedzi.

Wiesia rozesłała niesamowitego maila, z którego wynika, że na wiosnę wybiera się z Rabbim na trzy tygodnie do Bangladeszu. To w Azji jest!