Mniej więcej od początku miesiąca jeżdżę lokalną komunikacją miejską. W taborze widziałem niestety dużo starych Jelczów, ale ucieszyło moje oczy także kilka nowszych Solarisów i najnowszy nabytek - kolejne nowe autobusy marki Mercedes. Pojazdy pomalowane są przeważnie na czerwono-żółto, co trochę przypomina mi autobusy z rodzinnego miasta. Oprócz autobusów jeżdżą po mieście... Trolejbusy! :) Nie wiem, czy wspominałem o tym wcześniej, jeśli nie to teraz nadrabiam, bo to godna zaznaczenia ciekawostka. Szkoda tylko, że nie ma tutaj tramwajów. Na pewno pomogłyby rozładować ruch, bo jestem przekonany, że wielu ludzi przesiadłoby się na nie zamiast tkwić w korkach jadąc autobusami albo trolejbusami.
Kupiłem sobie bilet elektroniczny. I to na trzy miesiące z góry! :) Jest bardzo ładny, dużo ładniejszy niż komkarta, której używałem parę lat temu (a może teraz wygląda już ona trochę ładniej?). Na obecnej karcie biletu elektronicznego widzę ulicę Grodzką sfotografowaną wieczorową porą, kiedy oświetlona zawieszonymi na elewacjach starych kamienic latarniami wygląda niezwykle nastrojowo. I jeżdżę tak sobie z tym nowym biletem, tylko nie kontrolowali mnie jeszcze ani razu. Może muszę się przerzucić na jakąś bardziej uczęszczaną trasę?
czyli pełen przygód żywot człowieka poczciwego, albo historia bardzo długiej przeprowadzki
wtorek, 17 listopada 2009
niedziela, 15 listopada 2009
wracam do pisania!
Po urlopie (wspaniała podróż poślubna, w czasie której rozkoszowaliśmy się urokami przepięknej Zakynthos) zostały mi jeszcze tylko nieco ponad dwa tygodnie pracy, a potem stałem się wolny jak ptak! Po raz kolejny wypakowałem samochód po sam dach i ruszyłem w ostatnią taką podróż na wschód. Minąłem Wisłę opuszczając pnące się w niebo szklane wieżowce, żurawie nad budowanym stadionem, zostawiając rozrywki i wygody wielkiego miasta, zabierając trochę wspomnień i dobrych słów od garstki współpracowników i nieocenionych sąsiadów, i jeszcze przed zmierzchem tego samego dnia, ostatniego dnia września dotarłem do domu rodziców Aldony.
Dzisiaj siedzę sobie wygodnie przed starym poczciwym komputerem podróżującym ze mną cały ten czas i postanowiłem wrócić do prowadzenia krótkich zapisków. Odezwę się wkrótce! Przecież muszę trochę opisać najbliższą okolicę, bo to teraz moja okolica :)
Dzisiaj siedzę sobie wygodnie przed starym poczciwym komputerem podróżującym ze mną cały ten czas i postanowiłem wrócić do prowadzenia krótkich zapisków. Odezwę się wkrótce! Przecież muszę trochę opisać najbliższą okolicę, bo to teraz moja okolica :)
postanowienie noworoczne
Postanowienie noworoczne numer jeden, powzięte jeszcze w czasie zabawy na Placu Wolności, brzmiało: W ciągu roku 2009 opuścić wielkie miasto i zamieszkać razem z Aldoną w spokojnej okolicy. Zwłaszcza po ślubie (6 czerwca) zaczęło nam się do tego spieszyć, no bo co to w końcu, żeby tak dojeżdżać tylko na weekend do żony, a cały tydzień w samotności spędzać. Nic więc w tym chyba dziwnego, że w pierwszy dzień urlopu, w czwartek 27 sierpnia rano pojechałem jeszcze na chwilę do pracy złożyć wypowiedzenie. Parę godzin później przyjechała Aldona, zrobiliśmy wspólne zakupy, spakowaliśmy się, zdrzemnęliśmy kapkę i pojechaliśmy nocnymi autobusami na lotnisko. W piątkowy bardzo wczesny poranek lecieliśmy już na grecką wyspę Zakynthos, a zanim zbliżyła się pora śniadaniowa leżeliśmy na rozgrzanej słońcem plaży spoglądając na nieprawdopodobny lazur Morza Jońskiego. Nie żebyśmy przylecieli tam zamieszkać ;) ale odpocząć trochę jak najbardziej.
Subskrybuj:
Posty (Atom)